تبليغاتX

javascripts

vahid

روز اول

اور مزد روز

روز شانزدهم

مهر روزـ جشن مهرگان

روز دوم

بهمن روز

روز هفدهم

روشن روز

روز سوم

اردیبهشت روز

روز هجدهم

روشن روز

روز چهارم

شهریور روزـ شهریورگان

روز نوزدهم

فروردین روز

روزپنجم

سپندارـ اسفندگان

روز بیستم

بهرام روز

روز ششم

خرداد روز

روز بیست و یکم

رام روز

روز هفتم

امرداد روز

روز بیست و دوم

باد روز

روز هشتم

دیبا روز

روز بیست و سوم

دیب دین روز

روز نهم

آذر روزـ آذرگان

روز بیست و چهارم

دین روزـ یگان

روز دهم

آبان روزـ آبان گان

روز بیست و پنجم

ارد روز

روز یازدهم

خورروز

روز بیست و ششم

         اشتاد روز

روز دوازدهم

ماه روز

روز بیست و هفتم 

         آسمان روز

روز سیزدهم

تیر روزـ تیر گان

روز بیست و هشتم

دامپاد روز             

روز چهاردهم

گوش روز

روز بیست و نهم

باراسپند روز

روز پانزدهم

دیبا روز

روز سی ام

امیزان روز

هر روز که با اسم ماه یکی میشد ـ جشن بر پا میکردند ـ اما از همه جشن ها مهمتر فروردین گاه و مهرگان بود.

+ نوشته شده توسط vahid در جمعه بیستم مهر 1386 و ساعت 22:57 |
+ نوشته شده توسط vahid در پنجشنبه نوزدهم مهر 1386 و ساعت 15:21 |

ردیف

نام چوب

رنگ و مشخصات ظاهری

بافت

جنس تصویر

۱

گردو

شیری رنگ-خاکستری روشن-خاکستری سیر و قهوه ای

ریز

تقریبا سخت

۲

عناب

سرخ رنگ با حاشیه ی باریک زرد رنگ

ریز

سخت و ترد

۳

توت

سبز رنگ با خطوط موازی

درشت

نرم

۴

شمشاد

شیری رنگ و در برخی مواقع همراه با رگه های تیره

کاملا ریز سخت

۵

سنجد

قهوه ای تیره با رگه های تیره و روشن

درشت نرم و ترد

۶

اقاقیا

کبود رنگ

ریز

سخت

۷

کیکم

شیری رنگ نزدیکترین رنگ به بدن انسان

ریز

تقریبا سخت

۸

کرات

صورتی روشن تا تیره

درشت

نرم

۹

گلابی

کم رنگ ولی تیره تر از کیکم

ریز

تقریبا نرم

۱۰

انجیر

صورتی یکدست کمی کدر و مات

ریز

نرم

۱۱

نارنج

سفید

ریز

سخت

۱۲

ون

کرم رنگ با خطوط موازی تیره

ریز

تقریبا سخت

۱۳

گیلاس

رنگی ما بین صورتی چوب انجیر و سرخی چوب عناب با خطوط موازی ممتد

درشت

نرم

۱۴

پسته

کرم رنگ-قرمز-سیاه-بندرت سورمه ای

درشت

سخت

۱۵

ممرز

شیری رنگ با خطوط و خال های سیاه و گاهی قهوه ای یکدست

درشت

نرم

۱۶

چنار

قهوه ای رنگ با لکه های روشن

درشت

تقریبا نرم
+ نوشته شده توسط vahid در سه شنبه دهم مهر 1386 و ساعت 12:55 |
این عکس  تابلو معرق را در یک وب سایت فارسی دیدم لینک سایت را قرار میدهم تا بقیه آثار را ببینید

 

ادامه آثار

+ نوشته شده توسط vahid در چهارشنبه چهارم مهر 1386 و ساعت 19:58 |
تابلوی معرق منبت حضرت یونس (ع)در دهان دهان ماهی۱۳۶۵هجری شمسی قاب بیضی منبت طرح استاد دکتر منصور تام سن دایره وسط معرق منبت طرح استاد فرزان سازمان میراث فرهنگی

+ نوشته شده توسط vahid در سه شنبه سوم مهر 1386 و ساعت 19:12 |
بهرام اول چوب آبنوس
+ نوشته شده توسط vahid در سه شنبه سوم مهر 1386 و ساعت 19:5 |

معرق در فرهنگ عمید معنای تکه تکه .رگه رگه و وصله میباشد. همه ما در دوران کودکی در مهد کودک ها از روشی به اسم کولاژ استفاده کرده ایم که در این کار تکه های رنگی مقوا-پارچه و کاغذ را به اشکال مختلف بریده و کنار هم قرار میدادیم و در نهایت به شکل خاصی مانند درخت-خانه و گل میرسیدیم. اگر این کار را با چوب های مختلف به رنگ های متنوع و مطابق با طرح مورد نظرانجام دهیم این کار را معرق میگویند. این هنر به اشتباه مرقع هم نامیده شده استکه خود هنری جدا در کتابت است. وبه معنی گرد آوری تکه های مختلف آثار گوناگون در یک مجموعه میباشد. معرق انواع گوناگونی داردکه وابسته به نوع مصالح است و شامل معرق کاشی-چرم-پارچه- فلز- خاتم- چوب و سنگ و برنز است

+ نوشته شده توسط vahid در دوشنبه دوم مهر 1386 و ساعت 18:15 |

قدیمی ترین نمونه اثر چوبی در کاوش های باستانی شهر سوخته زابل به دست آمده است.این اثر یک قطعه شانه چوبی است که قدمت آن به هزاره پنجم قبل از میلادمی رسد.گروهی از کارشناسان معتقدندکه طرح های موجود برروی آن طرح هایی کاملا ایرانی است.به گزارش خبر گزاری میراث فرهنگی _فرهنگ و هنر_ معرق یکی از رشته های پر پیشینه صنایع دستی ایران است که نسبت به صنایعدیگر چوبی در ایران از قبیل خاتم. نازک کاری.منبت.خراطی و بافت سبد و حصیردارای قدمت بیشتری میباشد.بشر از هزاران سال پیش از چوب به واسطه شکل متناسب آن برای ایجاد سر پناه.ساخت قایق و دیگر موارد استفاده می کرده است .بررسی

آثاری که از بررسی های سه هزار سال قبل از میلاد که در شوش بدست آمده.نشان دهنده این مطلب است که مردمان بومی ایران نه تنها از چوب برای کلبه سازی خود استفاده میکردند. بلکه در ساخت نردبان و دیگروسایل زندگی هم از آن بهره میبردند.در دوران هخامنشی ها هم استفاده از چوب بسیار متداول بوده:به طوری که در ساخت عمارتهای کاخ هخامنشی- شوش و آپادانا از درخت های بلوط ایرانی و سدر لبنانی استفاده شده است.به این ترتیب قبل از استعمال آهن در ساخت بنا.تخت جمشید بزرگترین سطح زیر بنایی بود که از چوب در آن استفاده فراوانی شده و تمامی این آثار چوبی در آتش سوزی از بین رفتند."گزنفون"ضمن توصیف سلاح های نبرد کوروش از یک نیزه عالی چوبی که از چوب سنجد ساخته شده بود یاد مینماید.

توجه پارسیان باستان به درخت. بسیار قابل توجه میباشد. می گویند بزرگترین درخت سروی که در ایران موجود بوده توسط زرتشت پیامبر کاشته شده

و سرو کاشمر نامیده میشد و در ادبیات پارسی شهرت به سزایی داشته است.این سرو را اعجاز زرتشت میدانستند و معتقد بودند که زرتشت آن را از

بهشت آورده است.نهایتا این سرو توسط متوکل عباسی قطع وتکه تکه به بغداد فرستاده شد. عمر این درخت در زمان قطع 1450

سال ودور تنه آن بالغ بر28

تازیانه بوده است.در دیگر مناطق هم استفاده از چوب برای مردمان آن نواحی نا آشنا نبوده است.در افسانه های یونان آمده هر درخت را فرشته ای به نام

"هامادرایاد"که در داخل او پنهان میباشد نگهبانی میکند و جان وی به حیات درخت بستگی دارد اگر مجبور به قطع درختی میشدند برای درخت تحفه و هدایا می بردند. مصری ها هم راه استفاده از جوب را به خوبی می دانستند. آنان سه هزار سال پیش کاغذ و روکش های چوبی را در آثار خود به کار می بردند. فنیقی ها هم در ساحل لبنان معبد حضرت سلیمان را در سال1012

قبل از میلاد از چوب ساختند سقف و دیوارهای این معبد از چوب سدر لبنان تهیه شده و کف آن از چوب سرو پوشیده شده در ها از چوب زیتون و ستون های نگهدارنده نیز چوبی بودند. در طول تاریخ استفاده از چوب وحکاکی بر روی آن همچنان به ترقی خود ادامه داد.اما در قرن 17

و18

میلادی رو به افول نهاد تا آنکه در قرن 19

رشد مجددش را از سر گرفت.

 

 

+ نوشته شده توسط vahid در دوشنبه دوم مهر 1386 و ساعت 17:6 |